Baithak Gana

De Baithak Gana word op verschillende manieren genoemd zoals: Baithak Gana, Bhaitak Gana, Bhaithak Gana, Bhaithak Ghana enz. De Baithak Gana is eigenlijk ontstaan in India. In India werd de Baithak Gana op feesten / bruiloften gespeeld, toen werd het eigenlijk een beetje gemixt met Nagara. Toen onze voorouders als gastarbeiders weg gingen uit India ( naar Suriname ), toen dachten ze dat ze weer terug zouden gaan naar hun familie. Iedereen had verdriet, omdat ze elkaar voor een tijd niet meer zouden zien. Er gingen maanden voorbij maar niemand kwam terug uit Suriname. Uit verdriet begonnen de mensen te zingen. In India heet de Baithak Gana, Loog Geet. De mensen gingen over hun verdriet zingen, de vrouwen en kinderen die ze hadden achter gelaten, maar ook de vrouwen die hun man kwijt waren. In India bleef het bij die paar stijlen die ze hadden. In Suriname zijn ze veel verder gegaan. Zo zijn er nieuwe stijlen onstaan. In Suriname is toen ook de stijl Chutney ( Chatney ) ontstaan. De mensen gingen snelle nummers maken, om hun verdriet te vergeten. De Baithak Gana is zich eigenlijk pas gaan ontwikkelen in Suriname. Zo is het ontwikkelen verder gegaan, naar Trinidad enz. Vandaag de dag, kennen wij veel verschillende soorten stijlen.

Het toegenomen openstaan van de wereld door de enorme technologische ontwikkelingen heeft ook een grote invloed gehad op de muziekwereld. Muziek kent van nature nauwelijks een taalhindernis, daardoor is de verspreiding ervan grenzeloos. Een logisch gevolg hiervan is de gedeeltelijke versmelting van muziekstijlen van alle volken ter wereld.

De westerse wereld oefent veel invloed uit op de allerdaagse muziek van verschillende volken, zo ook een klein beetje op baithak gana. Om commerciële redenen wordt er vaak een westers tintje gegeven aan de muziek. Het geven van een westers tintje aan baithak gana, veroorzaakt de muziekstijl chutney. Hierdoor is er dan meteen een brug naar de westers georiënteerde generatie, die vooral uit jongeren bestaat. In vele gevallen leidt dit tot het afstoten van de basisklanken van baithak gana. Vooral de oudere generatie voelt zich hierdoor voorbijgegaan, vanwege de verlangen naar de traditionele muziek wat het geweest is.

Baithak Gana zelf is nog steeds de traditionele muziek die zelfs onze voorouders nog hebben gekend. Hierdoor is Baithak Gana niet zo bekend onder de jongeren die zich meer richten op de westerse cultuur. Dat is natuurlijk erg jammer, want het is toch een stuk traditie dat vergeten wordt. Sommige tradities hebben toch een grote rol gespeeld, zo ook Baithak Gana. Baithak Gana (vroeger en in India lok-geet genoemd) was een manier om je gevoelens te uiten.

Vandaag de dag worden er nog steeds Baithak Gana cd's uitgebracht, zelfs in Nederland. Baithak Gana bevat niet alleen delen van amusement, maar ook een stuk traditie dat is vastgelegd. Hierbij wordt gedacht aan de huidige en toekomstige generatie van muziekliefhebbers in het algemeen en natuurlijk ook vooral aan de liefhebbers van Baithak Gana. Omdat men bang was de traditie in Baithak Gana te verliezen, kwam er een nieuwe muziekstijl, chutney. Dit is een vernieuwende stijl van Baithak Gana.

Harmoenia / Harmonium

In de baithak gana word er gebruik gemaakt van een harmoenia. Maar wat is een harmoenia precies? Een harmoenia is een toetsinstrument, dat te vergelijken is met een orgel. Door de blaasbalk in te drukken word er lucht in de harmoenia gepompt en door de kleine gaten in de harmoenia vrijgelaten. Daar een bepaalde toets aan te slaan, word het lucht daaruit verder vrijgelaten.

Geschiedenis van de harmoenia

De harmoenia is uitgevonden door Alexandre Debain in Parijs in het jaar 1842, vanuit daar zijn er diverse mensen geweest die gelijkwaardige instrumenten hebben gemaakt. In de 19de en begin 20ste eeuw had de harmoenia haar top bereikt. De harmoenia was erg populair in kleine kerken waar een grote orgel te groot of te duur was.

Harmonium in India

De harmonium zoals wij die kennen in de baithak gana is een andere vorm van de harmonium dan die Debain uitgevonden had. In het midden van de 19de eeuw namen missionarissen de hand-pomp harmonium mee naar India. Al gauw was de harmonium populair onder de Indi�rs. Tot op heden is de harmonium populair en niet weg te denken in verschillende Indiase muziek genres. In India heeft men de harmonium verder ontwikkeld; met onder andere het bijvoegen van een scale-change. Een scale-change wil zeggen, dat je de duur kan veplaatsen (vergelijkbaar met een pitchbender)

Harmonium in Suriname en uiteindelijk de baithak gana

De gastarbeiders die met de boot van India naar Suriname kwamen, namen hun bezittingen mee voor zover dat kon. Ook de harmonium werd meegenomen, waarbij de gastarbeiders devotionele liederen en klaag-liederen zongen. Zo is de harmonium dus terecht gekomen in de baithak gana!

Dholak

De Dholak is het meest gebruikte slaginstrument bij de Hindoestaanse muziek, en word tegenwoordig ook vaak gebruikt in de moderne muziek.
Het is gemaakt van een deel van een houten boomstam met 2 ronde zijkanten . E én kant heet ''Soer'' ( de hoge klank /klein kant) en één kant heet de ''bam'' ( de lage klank / grote kant) je kan De ''bam'' meestal herkennen aan een zwarte rondje in het midden ( dat is massala ).
De massala in het midden van de bam heeft effect op het geluid . Het rondje is gemaakt van massala, die speciaal is gemaakt voor de dholak.
Sommige dholaks, zijn wat langwerpiger en hebben aan beide kanten massala. Dat noemen ze een Naal. De Naal word gebruikt bij bhajans / filmliedjes/Qawalies.


Dhantaal
De dandtaal is een soort idofoon. Een idofoon betekent letterlijk "eigen geluid". De dandtaal is een ijzeren lange staaf van ongeveer een meter lang. De ijzeren staaf word met een U-vormige of hoefijzervormige metalen voorwerp aangeslagen. De dandtaal word ook wel djintaal of dhintaal genoemt en de oorsprong ervan is niet echt duidelijk. De mensen in Trinidad zeggen dat de dandtaal door hun uitgevonden is en de mensen in Suriname zeggen dat het door hun is uitgevonden.